Haydi hep beraber atlıyoruz köprüden

Epeydir evdeyim. Aralıksız. Yaptığım hiç bir şey yok. Mecaz yok. Gitarın teli kopuk, 2 set aldım ikisinden de aynı tel koptu, 3.sünü almak lüks. Tamir de lüksümsü. Yatıyo yanıbaşımda sol teli olmadan.

Aylaklıkta yapılacak en iyi şey ne olabilir? Algılar çok değişik. Çok farklı eleştiriler aldım, özellikle burdaki katkı adamlarından. "olm ders çalış"tan "ooh, paso uyu"ya kadar. "dizi izle" , "kitap oku" , "çık gez amk" gibi çok şey var. Bana bunları söyleyen herkes benim onlardan daha iyi durumda olduğumu düşünüyor. Hani vakit bol, istediğini yapmak için vakit sınırsız falan. Buraya kadar sorun yok, ama ne zaman şikayet geliyor, benim içinde bulunduğum şartlara özenme, hele iç geçirme gündeme geliyor, orda düşünsel ayrılık yaşıyorum biraderlerimle (evet sadece erkekler var çevremde an itibariyle, tesadüf mü bilmem, düşünmeye değer de bulmuyorum ama burda ben bile özeniyorum kendime, ne güzel dünya lan bu.)

Geçen gün metrobüste iki ergen kızın kendi aralarında konuşurken şu ünlü kızı kıskanıp resmen nefret kustuklarına şahit oldum. Neydi adı? Şu Justin Bieber'in manitasıymış. Serena van der Woodsen mıydı neydi? Neyse, yok Justin çok yakışıklıymış, çok mutlularmış, çok zenginlermiş, Miami'de tatiller, Kanada'da kayaklar yapıyorlarmış falan filan. Normalde eleştirmem bile, sallamadan geçerim, ki öyle de yaptım, demek ki normal bir anmış o da. Ama şöyle bir şey var ki, o kızların temsil ettiği veya maalesef çok fazla miktarda insanevladı tarafından temsil edildiği zihniyet insana büyük zarar...

O Justin ve manitasının bize aksedilenin dışında yaşadığı hayatı tahmin edince çıkıyor denklem ortaya. Belirli zamanda verilmek zorunda olan pozlar, başkasının belirlediği zamanda başkasının belirlediği kiloda ve dış görünüşte olmak, başkasının belirlediği zamanda başkasının istediği yere gitmek bunların ilk aklıma gelenleri. Kaynağını bulamadım ama Justin o koreografiler için haftada 50 saat civarı vakit harcıyormuş (bana neyse sanki). Özgür mü lan bunlar diyerek boku da attım mıydı oh, aylaklık bir numero, yürü lan uğur! Manitası da benzer bir tempoda oluyor elbet. O metrobüsteki iki genç gururumuz, o kızın yerinde olsalar sadece kıskançlık krizinden kendi saçlarını yolup yerlerdi herhalde, diğer sorunlara değinmiyorum bile. Ama havaya sıkmak beleş, düşünmek paralı tabi.

...

İnsan bir şekilde kendini tamamlamış, tüm hedeflerine ulaşmış olamıyor doğası gereği. Her zaman tünelin ucunda bir ışık olduğuna inanmak da sağlıklı bir yaradılıştan ileri geldiği için; amaç mutlu olmak, mutlu hissetmekse yine doğal olarak, insan kendine objektif olmalı, samimi olmalı.

Dünya yıkılsa umurunda olmayacak bu kardeşin; sınırsız boş zamanı olduğu için, senin tabirinle, en basitinden "ballı, şanslı veya o zamanının kıymetini bilmeyen bir hödük" olsa bile, onun da kafasında bir iki tilki vardır.

Konuyu bağlayayım; misal, daha güzel, daha akıllı veya kısaca sana çok daha uygun, birlikte şu ankinden çok daha mutlu olabileceğiniz bir karşı cins vardır dünya üzerinde muhakkak, ama sen şu an başkasıyla berabersin ve o ihtimali düşünerek bu mutluluğundan vazgeçmiyorsun, ilişkini bitirmiyorsun!

Daha mutlu olmak istiyorsan ya ilişkini bitir ve samimice dünyayı arşınlayarak en mükemmel eşini ara, ya da hayatının diğer her alanında diğer mutluluklara özenmekten vazgeç. Sana diyorum dostum, sana. Adam ol!