hoş rüya

"Ben carpe diem felsefesini çok beğeniyorum. İçinde bulunduğun anı yaşamalısın. Yarını düşünüp tasalanma şimdiden." gibi lafları çok duyuyoruz. İçeriğini bilmeden sallanmış bir deyim oluverdi bu da. Hazcı felsefe nedir, hristiyanlar bunu ne anlamlarda kullanmış, apayrı yazı konuları. Gerçi bu laf sosyal medya türememişken moda olmaya başladığı için uzun süre gündemde kaldı. Çok kişi de ekmek yedi bu işten. Hani amacım küçümsemek falan değil asla, ama, "yaşam koçluğu" gibi meslek erbablarından köşe olanlar oldu.

Ben düşünmeye çok vakti olan birinin sadece o anı düşünmesini olanaksız buluyorum. Aksine düşündüğü zaman aralığı çok genişliyor, yelpaze bebeklikten emekliliğe kadar genişliyor. İnsan düşünür abi, düşünsün. Bir dakika yalnız, konu boka saracak. Sonraya atalım bunu da.

Diyeceğim o ki, yine boşluğun bir sonucu olarak; önümüzdeki hafta uzun süredir görüşmediğim liseden bir arkadaşımın gelecek olması sebebiyle, aklıma lise anıları falan geldi. Ordan ergenlik, orta okul, ergenliğe geçiş, o ara dinlenen müzikler, arayışlar falan derken nerelere gittim şaştım.

Wheatus, Nine Days, Andreas Johnson, Juliana Theory... hepsi dinlenir arada. Hepsinin yeri vardır bizde, ama Radiohead'in bir geçiş döneminden fazlası olduğunu söylemek lazım. Bağlayamadım neyse. Bu yani.

Nice Dream / Radiohead (1995- The Bends)